Tasarruf Kurumları Nedir?

Tasarruf kurumları, tüketici tasarrufları ve ipotek sağlama konusunda uzmanlaşmış finans kurumlarıdır. Ayrıca Birleşik Devletlerde tasarruf ve kredi şirketleri olarak bilinirler. Benzer organizasyonlar, diğer ülkelerde, örneğin bina toplulukları gibi farklı isimler taşımaktadır; ancak kesin yasal tanımlar ve şartlar ülkeden ülkeye değişiklik göstermektedir. Sizde içerik ajansı ile görüşerek makale siparişi verebilirsiniz.

Tasarruf kurumları fikri, bankaların piyasada bir boşluk olduğunu fark ettiği 19. yüzyılın başlarında ortaya çıktı. Şu anda bankacılık hizmetleri genellikle sadece zengin insanlar tarafından kullanılıyordu. Tasarruf kurumları, 20. yüzyılın ortalarında ABD'de daha az yer kapladı ve uygun fiyatlı ve mevcut ipotekler daha fazla insanın kendi evlerine sahip olabilmelerini sağladı. Benzer içeriklerden yararlanmak adına makale siparişi verilmesi mümkün olacak.

Başlangıçta, çoğu tasarruf kurumları karşılıklı derneklerdi. Bu, kurumun üyeleri olarak sınıflandırılan müşterilerinin mülkiyetinde olduğu anlamına geliyordu. Teorik olarak, müşterilerin kurumları kontrol ettikleri halde, oylama gücü genellikle gündelik kararlara kadar uzanmamıştır. Kuruluşun hissedarları olmadığından, temettü ödememek zorunda kalmaz ve daha düşük faiz oranları şeklinde herhangi bir kar dağıtabilir. Birçok durumda, kârın en üst düzeye çıkarılması kurumun ana amacı değildi.

Bugün, tasarruf kurumlarının statüsü büyük farklılıklar göstermektedir. Bazıları özel hissedarlara aitken, diğerleri halka açıktır. Bu, gerçek karşılıklı dernekler olmayı bıraktıkları anlamına geliyor. Bu değişiklik "demütüralizasyon" olarak sınıflandırılabilir, ancak bu terim Amerika Birleşik Devletleri'nde yaygın olarak kullanılmamaktadır.

Geçmişte, tasarruf kurumlarının ABD bankacılık kanunları kapsamında bazı avantajları vardı. Örneğin tasarruf mevduatı için daha yüksek oran sunma iznine sahiplerdi. Ayrıca, daha geniş bir müşteri yelpazesine ipotek teklif etmelerini kolaylaştırmak için bir hükümet ajansından Federal Konut Kredisi Bankası'ndan finansman teklif edildi. Bazı dezavantajlar vardı, en önemlileri müşterilere çek hesapları sunamamalarıydı.

1980'lerin sonları ve 1990'ların başında, tasarruf kurumları, özellikle zayıf bir yamaya girdiler ve bu durum kabaca yarısı kapandı. Bunun nedeninin birden fazla nedeni vardı ve bazıları bu nedenlerden hangisinin en belirgin olduğuna katılmıyorlardı. Bazı durumlarda, neden dolandırıcılık yapıldı, kuralların değiştirilmesi, bireylerin kurumların denetimini ele geçirmesini ve tam olarak incelenmesini kolaylaştıran bir değişiklikle daha da kötüleşti. Bir diğer sorun, hem tasarruf hem de kredilerdeki artan rekabet, kısmen yeni finansal kurumların iş hayatına girmesini kolaylaştıracak teknolojik gelişmelerden kaynaklandı. Yönetmeliklerin aşırı derecede rahat olduğu, kurumların kontrolünde bulunanların, yaptıkları kredilerle çok fazla risk almasına izin veren bir argüman var; bunlara ev satın almayı finanse etmek için tek bir ev sahibine kredi vermekten daha karmaşıktı. Çok daha fazla içerik ve hazır makale makale siparişi verilerek satın alınabilir.